 |
||
| (Le livre IV des Géorgiques de Virgile est consacré aux abeilles) - Virgile, Géorgiques, IV, 200-218 | ||
 . |
Verum
ipsae e foliis natos, e suavibus herbis ore legunt, ipsae regem parvosque Quirites sufficiunt aulasque et cerea regna refigunt. Saepe etiam duris errando in cotibus alas attrivere ultroque animam sub fasce dedere : tantus amor florum et generandi gloria mellis. Ergo ipsas quamvis angusti terminus aevi excipiat, neque enim plus septima ducitur aestas, at genus immortale manet multosque per annos stat fortuna domus et avi numerantur avorum. Praeterea regem non sic Aegyptus et ingens Lydia nec populi Parthorum aut Medus Hydaspes observant. Rege incolumi mens omnibus una est; amisso rupere fidem constructaque mella diripuere ipsae et crates solvere favorum. Ille operum custos, illum admiruntur et omnes circumstant fremitu denso stipantque frequentes et saepe attollunt umeris et corpora bello objectant pulchramque petunt per vulnera mortem. |
 Virgile |
| Traduction du poème en français | ||